Po co jest StoriesDown

StoriesDown powstał jako obejście drobnej irytacji. Wpadasz na Instagram znajomego znajomego, przez sekundę otwierasz mu relację, a rano twoje imię stoi w jego liście oglądających. Połowie ludzi to nie przeszkadza. Drugiej połowie — rekruterowi sprawdzającemu kandydata, dziennikarce potwierdzającej cynk, zespołowi marki obserwującemu konkurencję, komuś, kto wychodzi z niezręcznego rozstania — domyślne zachowanie nie pasuje.

Sam tool jest mały. Wpisujesz publiczną nazwę, oglądasz to, co aktywne, zamykasz kartę. Żadnej aplikacji do instalacji, żadnego logowania na Instagramie, żadnej prośby o obserwację. Nie pytamy o e-mail i nie kręcimy silnika rekomendacji. Strona robi jedną rzecz — pobiera to, co już jest publiczne i kładzie ci pod nos. To jak różnica między wejściem do biblioteki a podpisaniem księgi gości.

Konta prywatne są poza zasięgiem. Jeśli profil jest prywatny, żadne narzędzie zewnętrzne — to również — nie pokaże relacji bez zgody właściciela. Nie udajemy, że jest inaczej, i nie ufalibyśmy żadnemu serwisowi, który twierdzi, że potrafi. Relacje znikają po 24 godzinach: co przepadło, przepadło. StoriesDown nie archiwizuje, nie przechowuje i nie sprzedaje tego, co przez niego przepływa.

Serwis jest niezależny. Nie jesteśmy powiązani z Instagramem ani z Metą, nie prosimy o donacje, a koszt utrzymania pokrywają drobne reklamy graficzne na dole strony. Jeśli coś się psuje, e-mail kontaktowy w stopce trafia do prawdziwego człowieka. Nie lubisz reklam? Adblocker nie zepsuje przeglądarki relacji — wciąż robi to, do czego służy.